عبور از رنج (بدبختی) و رسیدن به خرد (سوفیا)
در سنتهای باطنی، عبور از رنج (بدبختی) و رسیدن به خرد (سوفیا) از طریق بازگشت به آن نقطه مرکزی یا مرکز دایره امکانپذیر است. این نقطه، همان جایی است که تضادهای هشت تریگرم (خیر و شر، شانس و بدبختی) به سکون میرسند.
روشهای تمرکزی برای دستیابی به این مرکز
۱. توقف در مرکزِ طوفان (ماندالا)
همانطور که در هندسه هشتوجهی دیده ایم، محیط شکل همواره در حرکت و تغییر است، اما مرکز ثابت میماند.
تمرین ذهنی: سالک میآموزد که حوادث زندگی (شانس و بدبختی) مانند محیطِ چرخ هستند که میچرخند.
هدف: با تمرکز بر نقطه وسط مثلثها که در مطالب مدرسه م توضیح داده م مفصل، فرد از نظر عاطفی به مرکز منتقل میشود. در این مرکز، رنج وجود دارد اما رنجبرنده (ایگو) دیگر تحت تأثیر آن نیست. این همان مقام بیاعتنایی مقدس یا آرامش درونی است.
۲. کیمیاگریِ نگاه (تبدیل سرب به طلا)
در این روش، فرد به جای فرار از بدبختی (جعبه پاندورا)، با نگاهی سوفیایی به درون آن نفوذ میکند.
مشاهده بدون قضاوت: در مدیتیشنهای اصیل، وقتی رنجی پدید میآید، فرد به جای برچسب زدن (این بدبختی است)، آن را به عنوان یک انرژی خام در نقطه مرکزی قلب مشاهده میکند.
تجلی خرد: با این کار، انرژیِ بدبختی تغییر ماهیت داده و به بصیرت تبدیل میشود. در واقع، شما از تغییرات هشت تریگرم برای سوخترسانی به آن نقطه مرکزی استفاده میکنید.
۳. ذکر و تمرکز بر نقطه نوری (سیمای باطنی)
در مکتب اشراق، تمرینی وجود دارد که در آن فرد باید نقطهای نوری را در فضای خیالیِ قلب خود تصور کند. این نقطه، نماد همان مرکز هندسی و حضور سوفیاست.
با تداوم این تمرکز، پراکندگیِ ذهن (که عامل اصلی احساس بدبختی است) از بین میرود و ذهن به یک آینه تخت تبدیل میشود که نورِ خردِ ناب را بدون انحراف منعکس میکند.
نتیجه این تمرینات:
وقتی شما در آن نقطه مرکزی مستقر میشوید، دیگر فرقی نمیکند که در دنیای بیرون شانس میآورید یا بدبختی؛ زیرا شما به منبعی متصل شدهاید که فراسویِ دوقطبیهاست. در اینجا، جعبه پاندورا بسته میشود و سوفیا (خرد) به عنوان یک حضورِ دائمی بیدار میگردد.