روانکاوی

نقدی بر روان‌شناسیِ قربانی‌سازِ امروز: وقتی زود معنا می‌سازیم، بدن مجبور می‌شود فرار کند

وقتی زود معنا می‌سازیم، بدن مجبور می‌شود فرار کند

نقدی بر روان‌شناسیِ قربانی‌سازِ امروز
در بسیاری از جلسات روان‌درمانیِ امروز، یک الگوی تکرارشونده دیده می‌شود: بازگشت مداوم به کودکی، جست‌وجوی علت‌ها در والدین و در نهایت ساختن یک روایت منسجم از من قربانی بودم.
در نگاه اول، این مسیر می‌تواند آرامش‌بخش باشد. فهمیدن اینکه چرا این‌گونه شدم حس کنترل می‌دهد.
اما پرسش اینجاست:
آیا این فهم، الزاماً درمان است؟
مسئله از کجا شروع می‌شود؟
مشکل دقیقاً از جایی آغاز می‌شود که معنا زودتر از تحمل ساخته می‌شود.
احساساتِ خام—ترس، خشم، سوگ، میل پیش از آنکه داستان داشته باشند،پدیده‌هایی بدنی‌اند:
فشار
انقباض
گرما
بی‌قراری
سنگینی

وقتی ذهن عجله می‌کند و می‌گوید:
این به خاطر مادرم است
این نتیجه‌ی کودکیِ سخت من است
این یک تروماست

در واقع دارد ظرف را می‌بندد، پیش از آنکه محتوا فرصت عبور پیدا کند.


نتیجه‌ی این عجله چیست؟ روان آرام می‌شود، اما بدن نه.
احساسِ حل‌نشده، که هنوز امکان توزیع و تخلیه نداشته، جایی برای رفتن پیدا نمی‌کند و ناچار جسمانی می‌شود.
اینجاست که:
دردهای مبهم ظاهر می‌شوند
علائم مزمن شکل می‌گیرند
بدن شروع می‌کند به گفتنِ چیزی که روان زود پرونده آن را بسته است.


قربانی‌سازی؛ دفاعِ مدرن
روان‌شناسیِ امروز، ناخواسته، یک دفاع بسیار جذاب ساخته است: قربانی بودن با توضیح کامل.
این روایت:
مسئولیت تجربه‌ی اکنون را تعلیق می‌کند
خشم را مشروع می‌سازد
و مهم‌تر از همه:
اجازه نمی‌دهد فرد با تنشِ زنده‌ی درون خود بماند

اما ماندن با تنش، همان‌جایی است که درمان شروع می‌شود نه در توضیح، بلکه در تحمل بدون قضاوت.
از نگاه یونگ: فهمِ زودهنگام = انسداد
کارل یونگ بارها هشدار می‌دهد که آگاه‌سازیِ شتاب‌زده‌ی محتواهای ناخودآگاه نه‌تنها درمانی نیست، بلکه می‌تواند منجر به جسمانی‌سازی شود.
چرا؟
چون ناخودآگاه، قبل از معنا، ظرف می‌خواهد. اگر روان نتواند ظرف باشد، بدن این نقش را به عهده می‌گیرد و بدن، زبانش درد است.
پس درمان چیست؟
درمان یعنی:
تعلیق معنا
تعلیق قضاوت
تعلیقِ نیاز به فهمیدن فوری
و ساختن چیزی که در روان‌تحلیلی به آن می‌گویند: ظرف (Container)
جایی که احساس:
قبل از تفسیر
قبل از داستان
قبل از مقصر
اجازه‌ی بودن پیدا کند.
جمع‌بندی
شاید وقت آن رسیده که بپرسیم: آیا ما واقعاً درمان می‌شویم؟ یا فقط داستانی منسجم‌تر برای فرار از بدن‌مان می‌سازیم؟
بدن فرار نمی‌کند چون ضعیف است؛ فرار می‌کند چون روان زودتر از حد لازم همه‌چیز را فهمیده است.

اگه درد جسمی دارید و دنبال منشا آن هستید برای وقت مشاوره اقدام کنید

#درد_مزمن #درد_عصبی #درمان_افسردگی #اضطراب_پنهان #مشاوره_روانشناسی #رواندرمانی #مشاوره_فردی #طرحواره #ذهنیت_قربانی #شفای_درون

TraumaHealing#

Inner_Work #Shadow_Work #Nervous_System_Regulation#

Somatic_Healing #Jungian_Psychology#

Psychosomatic#

در این زمینه می توانید این مقاله را هم مطالعه کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *